Monique van Bemmel, zorgcoördinator en teamleider zorg op het Rembrandt College in Veenendaal

“Vaak denk ik: je bent zo’n leuk mens”

Image

Monique van Bemmel, zorgcoördinator en teamleider zorg op het Rembrandt College in Veenendaal

Monique van Bemmel begeleidt in haar werk leerlingen die vastlopen op school of in hun ontwikkeling. “Achter gedrag zit altijd een verhaal. Daar moeten we nieuwsgierig naar blijven.”

Wat betekent je werk voor jou?

“Voor mij begint goede ondersteuning met echt kijken naar een leerling. Niet alleen naar cijfers of gedrag, maar ook naar wie iemand is. We zijn er in de eerste plaats om onderwijs te geven. Alleen is het ook nodig dat je oog hebt voor het kind dat daar zit. En alles wat eventueel speelt in diens leven. Vaak denk ik bij een leerling: je bent zo’n leuk mens. Juist dat mogen jongeren ook voelen, dat je ze leuk vindt.”

Wat zie je bij leerlingen die vastlopen?

“Soms loopt een leerling vast op het schoolse systeem, op het leren. Of op het mentale, de identiteitsontwikkeling waar deze middenin zit. Vaak spelen meerdere dingen tegelijk. Sommige leerlingen raken overprikkeld, lopen vast in verwachtingen of hebben zorgen die ze moeilijk delen. Dan helpt het als iemand rustig naast hen gaat staan en samen kijkt: wat heb jij nodig?”

Wat vraagt dat van school en omgeving?

“Dat we samenwerken. De school kan het niet alleen. Ouders, hulpverlening, POBV en leerling hebben elkaar nodig. Het helpt als je blijft praten met elkaar. Vaak haalt dat al veel druk weg. Het POBV en collega scholen zijn sparringpartners waarmee ik kan overleggen: ik heb deze casus, hoe kijken jullie hier tegenaan?”

Waarom is perspectief zo belangrijk?

“Iedere leerling heeft perspectief nodig. Het hoeft niet altijd met grote stappen. Soms zit ontwikkeling juist in kleine successen. Dat doet iets met hoe je in je vel zit. Als een leerling weer vertrouwen krijgt of weer een paar lessen kan volgen, dan zijn dat enorme overwinningen.

Ik zeg vaak tegen de ouders: over tien jaar ziet de wereld er weer heel anders uit. En dan zult u zien dat uw kind gewoon – misschien via een heel andere route – op zijn pootjes terecht is gekomen.”

Wat hoop je dat leerlingen meenemen?

“Dat ze voelen dat ze meer zijn dan hun prestaties. Je hoeft niet perfect te zijn. Uiteindelijk gaat het erom dat je een plek vindt waar je kunt leren, groeien en jezelf kunt zijn.”